Old childhood memories kannada : ಬಾಲ್ಯದ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸಂತೋಷಗಳು: ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತವೆ!

Old childhood memories kannada : ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಈ ಸಂತೋಷಗಳು ಇಂದು ಏಕೆ ಅಪರೂಪವಾಗಿವೆ? ಓದಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತೆ ಕಾಡಬಹುದು!

ಮತ್ತೆ ಆ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು!

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಬ್ಯಾಗ್ ಎಸೆದು ಆಟವಾಡಲು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು, ಸಂಜೆ ಅಮ್ಮ ಕೂಗಿದರೂ ಮನೆಗೆ ಬರಲು ಮನಸ್ಸಾಗದ ಕ್ಷಣಗಳು, ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಗಾಗಿ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಭ್ರಮ, ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಆ ಸುಂದರ ದಿನಗಳು… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈಗ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆಯಲ್ಲವೇ?

ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ದೊಡ್ಡ ಆಟಿಕೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ದುಬಾರಿ ಮೊಬೈಲ್ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಟಿವಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಇತ್ತು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಇತ್ತು, ದಿನವಿಡೀ ಆಟವಾಡಿದರೂ ಆಯಾಸವೆನಿಸದ ಉತ್ಸಾಹವಿತ್ತು.

ಇಂದು ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಕೈಯಲ್ಲೊಂದು ಸ್ಮಾರ್ಟ್‌ಫೋನ್ ಇದ್ದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಹುದು. ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ನೂರಾರು ಆಟಗಳಿವೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೇ ಬೇಕಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಪ್ರಯಾಣವೂ ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ಜೀವನವನ್ನು ಆರಾಮದಾಯಕವಾಗಿಸುವ ಅನೇಕ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ಕೈಗೆಟುಕಿವೆ.

ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಸುಲಭವಾಗಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಂತಹ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಸಂತೋಷಗಳು ಏಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆ?

ಇಂದು ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋ ಆಟಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪೋಷಕರು ಉದ್ಯೋಗ, ಮನೆಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಬಂಧಿಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವುದು, ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಸರಳ ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ಸಮಯ ಹೊಂದಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲವೇ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಉತ್ತಮವಾಗಿತ್ತು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ. ಆಗಲೂ ಕಷ್ಟಗಳಿದ್ದವು, ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿತ್ತು. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಂತೋಷಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳಿವೆ. ಆದರೂ ಬಾಲ್ಯದ ಕೆಲವು ಅನುಭವಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆ.

ಬನ್ನಿ, ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಸಿದ್ದ, ಇಂದು ಹಲವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪವಾಗುತ್ತಿರುವ ಆ 10 ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

1. ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಂಭ್ರಮ

ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಜೆ ಸಮಯ ಹೇಗಿರುತ್ತಿತ್ತು?

ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಬದಲಿಸಿ, ತಿಂಡಿ ತಿಂದು, ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಮಾತು ಹೇಳಿ ಹೊರಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು ನೆನಪಿವೆಯೇ? ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬಂದು, “ಬಾ, ಆಟ ಆಡೋಣ!” ಎಂದು ಕರೆದರೆ ಸಾಕು. ಉಳಿದ ಕೆಲಸಗಳೆಲ್ಲ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಯಾವುದೇ ದುಬಾರಿ ಆಟಿಕೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಚೆಂಡು, ಕೆಲವು ಕಲ್ಲುಗಳು, ಸೀಮೆಸುಣ್ಣದಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿಡಿಸಿದ ಗೆರೆಗಳು ಇದ್ದರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕುಂಟೆಬಿಲ್ಲೆ, ಲಗೋರಿ, ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ, ಚಿನ್ನಿದಾಂಡು, ಗೋಲಿ, ಕಬಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಕೆಟ್… ಒಂದೊಂದು ಆಟಕ್ಕೂ ಅದರದೇ ಆದ ಸಂಭ್ರಮವಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಟವಾಡಲು ತಂಡ ರಚಿಸುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರು ಮೊದಲು ಆಡಬೇಕು, ಯಾರು ನಾಯಕನಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಜಗಳಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಆಟ ಮುಗಿಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ಔಟ್ ಆದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೋಪ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಸೋತವರು ಮತ್ತೆ ಆಟವಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಗೆದ್ದವರು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಸಣ್ಣ ಘಟನೆಗಳೇ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿವೆ.

ಇಂದು ಮಕ್ಕಳು ವಿಡಿಯೋ ಗೇಮ್‌ಗಳು, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಆಟಗಳು ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮನರಂಜನೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವುದು ಸಹಜ. ಅನೇಕ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಹನ ಸಂಚಾರ, ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಚಿಂತೆ, ಆಟದ ಮೈದಾನಗಳ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವ ಅವಕಾಶವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವುದರಿಂದ ಸಿಗುವ ಅನುಭವ ಪರದೆಯ ಮೇಲಿನ ಆಟಕ್ಕಿಂತ ವಿಭಿನ್ನ. ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ತಂಡವಾಗಿ ಆಡುವುದು, ಜಗಳವಾದರೂ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವುದು ಮುಂತಾದ ಕೌಶಲಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಆಟಗಳು ನೆನಪಾದಾಗ, ಆಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ಕ್ಷಣಕ್ಕಿಂತ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಸಮಯವೇ ಹೆಚ್ಚು ನೆನಪಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?

2. ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳು

ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆ ಎಂದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದು ಕೇವಲ ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಸಿಗುವ ಸಮಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಬ್ಬವಾಗಿತ್ತು!

ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮುಗಿದ ದಿನವೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಯೋಜನೆಗಳು ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಬಾರಿ ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಮಾವನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಬೇಕು, ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು, ಕೆರೆಯ ಬಳಿ ಹೋಗಬೇಕು, ದಿನವಿಡೀ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಾಡಬೇಕು… ಹೀಗೆ ನೂರಾರು ಆಸೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಾವು, ಹಲಸು, ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಮಜವೇ ಬೇರೆ. ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾವಿನಕಾಯಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಹಪ್ಪಳ, ಸಂಡಿಗೆ ತಯಾರಿಸುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಬಿಸಿಲು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಥೆ ಕೇಳುವುದು, ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುವುದು, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ರಜೆಯ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳು ಹತ್ತಿರವಾದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಶಾಲೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಬೇಸರವೂ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಇಂದು ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆ ಬಂದರೂ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ ಮೊದಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬೇಸಿಗೆ ಶಿಬಿರ, ಟ್ಯೂಷನ್, ವಿಶೇಷ ತರಗತಿಗಳು, ಕ್ರೀಡಾ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ರಜೆಯ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತವೆ. ಇವು ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಯೋಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಯಂತೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಅವಕಾಶವೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೇಕು.

ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವೆಂದರೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹೊಸ ಅನುಭವ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದೇ. ಯಾವಾಗ ಎದ್ದೇಳಬೇಕು, ಯಾವ ಆಟ ಆಡಬೇಕು, ಯಾರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇಂದು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿರುವ ನಮಗೆ ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆ ಮರಳಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಪರಿಚಯಿಸಬಹುದು. ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಊರಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು, ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಳೆಯ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಡುವುದರಿಂದ ಹೊಸ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು.

3. ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವರ್ಗದಂತಹ ಸಂತೋಷ

ಅಜ್ಜಿ ಮನೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಪದಗಳಲ್ಲೇ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿ ಅಡಗಿದೆ!

ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ನೆನಪು ಬಂದಾಗ ಮೊದಲು ನೆನಪಾಗುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಅಡುಗೆ, ಅಜ್ಜಿಯ ಮುದ್ದು, ತಾತನ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಆಡಿದ ಆಟಗಳು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ಊರಿನ ಹಳೆಯ ಮನೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ತೋಟ, ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳು, ಬಾವಿ, ಹಸುಗಳು ಅಥವಾ ಹೊಲಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಮನೆ.

ಅಮ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳಿದ್ದರೂ ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚು ತಿಂಡಿ ಕೇಳಿದರೂ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುವಂತೆ ಕೇಳಿದರೂ, ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಜ್ಜಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಅಜ್ಜಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ದೋಸೆ, ನೀರುದೋಸೆ, ಚಟ್ನಿ, ಪಾಯಸ ಅಥವಾ ಇಷ್ಟದ ತಿಂಡಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ ಊಟದ ರುಚಿ ಸಾಟಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಜ್ಜಿ ಬಡಿಸಿದ ಊಟದಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಕುಮಾರನ ಕಥೆ, ದೆವ್ವದ ಕಥೆ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಥೆ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಅನುಭವಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಗೆ ಹೊಸ ಜಗತ್ತನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ತಾತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಘಟನೆಗಳು ಕುಟುಂಬದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಈಗ ಕುಟುಂಬಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು, ಉದ್ಯೋಗದ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಮಯ ಸಿಗದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತರ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದು ಭೇಟಿಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೂ ಎಲ್ಲ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳಿವೆ.

ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನೆನಪಿಡಬೇಕು. ಅಜ್ಜಿ ಮನೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಟ್ಟಡವಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವುದೇ ಷರತ್ತುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಪ್ರೀತಿ, ನಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೂ ಮುದ್ದಿನಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಾವು ಬೆಳೆದರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಗುವಿನಂತೆ ನೋಡುವ ಸಂಬಂಧ.

ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ಅಥವಾ ತಾತ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದರೆ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆಯಿರಿ. ಅವರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ. ಅವರು ಇಷ್ಟಪಡುವ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನಂತರ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

4. ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳು

ಹಿಂದೆ ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಊಟವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸುವ ಸಮಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರುವ ಅವಕಾಶವಾಗಿತ್ತು.

ಅಮ್ಮ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಪ್ಪ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿ ತಮ್ಮ ದಿನದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಊಟದ ನಡುವೆ ನಗು, ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.

ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಬಾಳೆ ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಅಡುಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾದ ಪದಾರ್ಥವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಅಮ್ಮ ಅಥವಾ ಅಜ್ಜಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಊಟದ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯೂ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ದರೆ ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಇಂದು ಉದ್ಯೋಗದ ಸಮಯ, ಮಕ್ಕಳ ತರಗತಿಗಳು, ಪ್ರಯಾಣ ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಕುಟುಂಬದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದು ಕೆಲವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಊಟ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ಒತ್ತಡಕ್ಕಿಂತ, ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ದಿನಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಊಟವನ್ನಾದರೂ ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ಟಿವಿಯಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಪರಸ್ಪರರ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಜ ವಾತಾವರಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಡುಗೆಯ ರುಚಿ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ಊಟದ ವೇಳೆ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ನಗು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

5. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತರು

ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರಲು ಮೊದಲು ಕರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೇ?

ಹಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹಿತರು ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ಹೆಸರು ಕೂಗಿದರೆ ಸಾಕು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯಾವುದೇ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುವುದು, ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮುನ್ನ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಓದಿಕೊಡುವುದು, ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಸಣ್ಣ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡುವುದು ಮುಂತಾದ ಅನುಭವಗಳು ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಗಳು ಶಾಲೆ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ಮುಂದುವರಿದವು. ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಗಳು ಉದ್ಯೋಗ, ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೂರವಾದವು.

ಇಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹುಡುಕಬಹುದು. ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಬಹುದು, ಫೋಟೋ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ವಿಡಿಯೋ ಕರೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೇ.

ಆದರೆ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಫೋಟೋಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಅವರ ಎದುರು ಕುಳಿತು ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.

ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾತನಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದಿಲ್ಲ. ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಭೇಟಿಯಾಗದಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ಸ್ನೇಹದ ವಿಶೇಷತೆ.

ನಿಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ನೆನಪಾದರೆ, ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಮಯ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿ. ಹಳೆಯ ಶಾಲೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿ.

ಕೆಲವು ಸಂತೋಷಗಳು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸ್ನೇಹಿತನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿದಾಗ ಮೂಡುವ ನಗುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅವು ಅಡಗಿರುತ್ತವೆ.

6. ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ನೆನೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂತೋಷ

ಕೆಲವರು ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದುಕೊಂಡೇ ಮನೆ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿಯುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಮಾಡಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡುವುದು, ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ ಸವಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಮಳೆ ನಿಂತ ನಂತರ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಓಡುವುದು ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಮನೆಯ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಮಳೆಯ ಸದ್ದು, ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಕಾಣುವ ಹಸಿರು ಮರಗಳು, ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ತಿಂಡಿ… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಳೆಗಾಲವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹವಾಮಾನದ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಆಟವಾಡಲು ಹೊಸ ಅವಕಾಶ, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡುವ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಸಂದರ್ಭವಾಗಿತ್ತು.

ಇಂದು ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಕೆಲವರಿಗೆ ಟ್ರಾಫಿಕ್, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಡವಾಗುವುದು, ನೀರು ನಿಲ್ಲುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆನೀರು ನಿಲ್ಲುವ ಸಮಸ್ಯೆ, ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಭಯದಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗದಿರಬಹುದು.

ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ. ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಕೊಡುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಮಿಂಚು, ಗುಡುಗು ಅಥವಾ ಪ್ರವಾಹದ ಅಪಾಯವಿದ್ದಾಗ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು.

ಆದರೂ ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಮಳೆಯ ಸದ್ದನ್ನು ಕೇಳುವುದು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಅಥವಾ ಮಳೆಯ ನಂತರ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದರಿಂದ ಆ ಹಳೆಯ ಸಂತೋಷದ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಮರಳಿ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು.

ಮಳೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹನಿಯಲ್ಲೂ ಬಾಲ್ಯ ಅಡಗಿದೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರಳುವುದು ಮಾತ್ರ ನಿಜ.

7. ಸಣ್ಣ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡ ಸಂತೋಷ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು

ಹಿಂದೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲು ದುಬಾರಿ ಆಟಿಕೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹೊಸ ಪೆನ್ಸಿಲ್ ಸಿಕ್ಕರೂ ಖುಷಿ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೊಸ ಬ್ಯಾಗ್ ಬಂದರೂ ಖುಷಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಸಿಕ್ಕರೂ ಖುಷಿ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಲೂನ್ ಖರೀದಿಸಿದರೂ ಖುಷಿ. ಐದು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಯನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೂ ಖುಷಿ.

ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಹಳೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಆಟದ ಮನೆ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಡ್ಡಿಗಳು, ಕಲ್ಲುಗಳು, ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಿ ತಮ್ಮದೇ ಕಲ್ಪನೆಯ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಖಾಲಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಂದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾರಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಆ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಕುತೂಹಲವೇ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಇಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅನೇಕ ಆಯ್ಕೆಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಆಟಿಕೆಗಳು, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಸಾಧನಗಳು, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಖರೀದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನರಂಜನೆಯ ನೂರಾರು ರೂಪಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚು ವಸ್ತುಗಳು ದೊರೆಯುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು.

ಇದು ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಸರಳ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಸ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಬದಲು, ಅವರಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೇ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, ಹಳೆಯ ಕಾಗದಗಳಿಂದ ಆಟಿಕೆ ಮಾಡಿ, ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಗಿಡ ನೆಡಿ ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಸರಳ ಆಟವಾಡಿ.

ಸಂತೋಷವನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಕಲಿಯುವುದು ಮುಖ್ಯ.

8. ವಿದ್ಯುತ್ ಹೋದಾಗ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳು

ಹಿಂದೆ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಕಡಿತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಬೇಸಿಗೆಯ ಬಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾನ್ ನಿಂತಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಅಥವಾ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರು ಹಳೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳು ಒಗಟು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಭೂತದ ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಇತರರನ್ನು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

“ಆ ನಕ್ಷತ್ರ ಯಾವುದು?”, “ಚಂದ್ರನು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತಾನಲ್ಲವೇ?” ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಂತೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೇಣದಬತ್ತಿಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳು ಎಲ್ಲರ ಕೈಯಲ್ಲಿರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುವುದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಇಂದು ವಿದ್ಯುತ್ ಕಡಿತವಾದರೆ ಮೊದಲು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ನಿಂತಿತೇ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಚಾರ್ಜ್ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪವರ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಸಾಧನಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಇವು ಆಧುನಿಕ ಜೀವನದ ಅಗತ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಕಡಿತವಾಗದಿದ್ದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವೇ ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬಹುದು.

ವಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು ಕಥೆ ಹೇಳುವುದು, ಒಗಟು ಬಿಡಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಬಹುದು.

ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿನ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಲ್ಲ. ವಿದ್ಯುತ್ ಇಲ್ಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಪರಸ್ಪರರ ಜೊತೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ.

9. ಹಬ್ಬಗಳು ಮತ್ತು ಜಾತ್ರೆಗಳ ಸಂಭ್ರಮ

ಹಬ್ಬ ಎಂದರೆ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ, ವಿಶೇಷ ಅಡುಗೆ, ಮನೆಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆ, ಸಂಬಂಧಿಕರ ಭೇಟಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಗಳ ಸಂಭ್ರಮ.

ದೀಪಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಟಾಕಿ, ದಸರೆಯಲ್ಲಿ ಗೊಂಬೆಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನ, ಯುಗಾದಿಯಲ್ಲಿ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲ, ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ಗಣಪತಿ ಪೂಜೆ, ಊರಿನ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಆಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಲೂನುಗಳು… ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಬ್ಬಕ್ಕೂ ಅದರದೇ ಆದ ಅನುಭವವಿತ್ತು.

ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸಂತೋಷ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಸಿದ್ಧರಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆತುರ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಟಿಕೆ ಖರೀದಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ. ಪರಿಚಯದವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಸಂಭ್ರಮ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ದಿನವನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಹಬ್ಬಗಳ ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಿರಿಯರು ಪೂಜೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂಬಂಧಿಕರೊಂದಿಗೆ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಇಂದು ಜೀವನದ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ ಕೆಲವರಿಗೆ ಹಬ್ಬಗಳ ಸಿದ್ಧತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದವರು ಬೇರೆಬೇರೆ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಸೇರುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಬ್ಬದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಕೂಡ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಬಹುದು.

ಆದರೆ ಹಬ್ಬದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ದುಬಾರಿ ಖರೀದಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು, ನೆರೆಹೊರೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದು ಕೂಡ ಹಬ್ಬದ ಸೌಂದರ್ಯವೇ.

ಹಬ್ಬದ ದಿನ ತೆಗೆದ ಫೋಟೋಗಳು ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ದಿನ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ನಕ್ಕ ಕ್ಷಣಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

10. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳು

ಬಾಲ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಮನೆಯವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆಗಳು.

ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ತಲೆ ಇಟ್ಟು ಮಲಗುವುದು, ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆ ಕೇಳುವುದು, ತಾತನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವುದು… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಕುಮಾರನಿರುತ್ತಿದ್ದ. ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯತನದ ಗೆಲುವು, ದುರಾಸೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕಥೆ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲು ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮರುದಿನ ಮುಂದಿನ ಭಾಗ ಕೇಳುವ ಕುತೂಹಲವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದೇ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಇಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಥೆ ಕೇಳಲು ಪುಸ್ತಕಗಳಿವೆ, ಆಡಿಯೋ ಕಥೆಗಳಿವೆ, ವಿಡಿಯೋಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳೂ ಕಲಿಕೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಪೋಷಕರೇ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಕಥೆ ಹೇಳುವಾಗ, ಅವರ ಮುಖಭಾವ, ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು.

ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬಹುದು. ತಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಕಥೆಗೆ ಹೊಸ ಅಂತ್ಯ ನೀಡಬಹುದು. ದಿನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು.

ಇಂತಹ ಸಮಯ ಮಕ್ಕಳ ಭಾಷಾ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪೋಷಕರೊಂದಿಗಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಾಂಧವ್ಯಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಬಹುದು.

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಕಥೆಗಳು ನಮಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ನೆನಪಿರದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಕಥೆ ಕೇಳುವಾಗ ಅನುಭವಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಭಾವನೆ ಮಾತ್ರ ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿಯಬಹುದು.

ಹಾಗಾದರೆ, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಸಂತೋಷಗಳು ಇಂದು ಏಕೆ ಅಪರೂಪವಾಗಿವೆ?

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಹತ್ತು ಅನುಭವಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಇಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನು ಬದಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ. ಸಮಾಜದ ಬದಲಾವಣೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಜೀವನಶೈಲಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ.

1. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದೆ

ಮೊಬೈಲ್, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಆಟಗಳು ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋ ವೇದಿಕೆಗಳು ಮನರಂಜನೆಯನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸಿವೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಸಮಯ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಮುಖಾಮುಖಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಹೊರಾಂಗಣ ಆಟಗಳಿಗೆ ಸಮಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ.

2. ಪೋಷಕರ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ

ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಪೋಷಕರು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರಬಹುದು. ಕೆಲಸದ ಸಮಯ, ಪ್ರಯಾಣ, ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡಗಳ ನಡುವೆ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು ಸವಾಲಾಗಬಹುದು.

ಪೋಷಕರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯೇ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

3. ಮಕ್ಕಳ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿ ತುಂಬಾ ವ್ಯಸ್ತವಾಗಿದೆ

ಶಾಲೆ, ಮನೆಕೆಲಸ, ಟ್ಯೂಷನ್, ಪರೀಕ್ಷಾ ತಯಾರಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ದಿನಚರಿ ತುಂಬಿರಬಹುದು.

ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಖ್ಯ. ಕೌಶಲಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೂ ಮುಖ್ಯ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಲು, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತು ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಸಮಯ ಹೊಂದಿರುವುದೂ ಅಗತ್ಯ.

4. ಆಟದ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಕೆಲವು ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಹನ ಸಂಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದು, ಖಾಲಿ ಮೈದಾನಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಇರುವ ಕಾಳಜಿ ಹೊರಾಂಗಣ ಆಟಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಹುದು.

ಹೀಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಹೇಳುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸುರಕ್ಷಿತ ಆಟದ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯದ ಸಹಕಾರವೂ ಅಗತ್ಯ.

5. ಕುಟುಂಬಗಳು ದೂರದೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿವೆ

ಉದ್ಯೋಗ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರಿಂದ ದೂರವಿರಬಹುದು. ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರಬಹುದು.

ಇದರಿಂದ ಕುಟುಂಬದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮಯ ಮೀಸಲಿಡಬೇಕಾಗಬಹುದು.

6. ಸಂತೋಷವನ್ನು ವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ

ಹೊಸ ಮೊಬೈಲ್, ದುಬಾರಿ ಆಟಿಕೆ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಪ್ರವಾಸದಿಂದ ಸಂತೋಷ ಸಿಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಇವುಗಳೇ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲ.

ಸರಳ ಅನುಭವಗಳು, ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರಕೃತಿ, ಕುಟುಂಬದ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹೇಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಬಹುದು?

ಹಳೆಯ ಕಾಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರಳಿ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಜೀವನದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

• ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಆಟವಾಡಿ: ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಲಗೋರಿ, ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ, ಕುಂಟೆಬಿಲ್ಲೆ ಅಥವಾ ಸರಳ ಚೆಂಡಿನ ಆಟಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿ.

• ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ: ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ. ದೂರವಿದ್ದರೆ ವಿಡಿಯೋ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿ.

• ಕುಟುಂಬದ ಊಟಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಮೀಸಲಿಡಿ: ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿ.

• ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡಿ: ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತರಗತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸುವ ಬದಲು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಸಮಯ ನೀಡಿ.

• ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ: ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡದ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಭೇಟಿಯಾಗಿ.

• ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳಿ: ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

• ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಿರಿ: ತೋಟದಲ್ಲಿ ಗಿಡ ನೆಡಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಮಳೆಯ ಸದ್ದನ್ನು ಆಲಿಸಿ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಉದ್ಯಾನವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ.

• ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಚರಿಸಿ: ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಬ್ಬದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ. ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಹಿಂದಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ.

• ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಗೆ ಸಮತೋಲನ ಇರಲಿ: ಮನರಂಜನೆಗೆ ಸಮಯ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ನೈಜ ಆಟ, ಓದು, ಮಾತುಕತೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೂ ಸಮಯ ನೀಡಿ.

• ಸಣ್ಣ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ: ಒಟ್ಟಿಗೆ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುವುದು, ಹಳೆಯ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ಅಥವಾ ದಿನದ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಘಟನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೂಡ ವಿಶೇಷ ಕ್ಷಣಗಳಾಗಬಹುದು.

ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಣದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ, ಗಮನ ಮತ್ತು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸು.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು: ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮರಳಿ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು

ನಾವು ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಏನೆಲ್ಲ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನೇ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಿದ ಸಂಜೆಗಳು, ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ಊಟ, ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯ ಸಂಭ್ರಮ, ಮಳೆಯಲ್ಲಿನ ಕಾಗದದ ದೋಣಿಗಳು, ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ಹಬ್ಬಗಳು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ ಕಥೆಗಳು… ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ಭಾಗಗಳಾಗಿವೆ.

ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಇಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಏನೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳಿವೆ. ಅವರಿಗೆ ಈ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ, ಆಟ, ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಅವಕಾಶಗಳೂ ಸಿಗಬೇಕು.

ನಾವು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಸಮಯದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದು, ಹೊಸ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದು, ಹೊಸ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಬಾಲ್ಯದ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಓದು ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಅವರಿಗೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಲು, ಹೊಸದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಅರಿಯಲು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡೋಣ.

ಏಕೆಂದರೆ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಅವರೂ ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ, “ಆ ದಿನಗಳು ಮತ್ತೆ ಬಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು!” ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡುವಂತಿರಲಿ.

ಬಾಲ್ಯ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿ, ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಇಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು ಯಾವುದು?

ಈ ಲೇಖನ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಯಾವ ನೆನಪು ಮೊದಲು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂತು? ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಟವೇ, ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ಊಟವೇ, ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯ ದಿನಗಳೇ ಅಥವಾ ಶಾಲೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರೇ?

ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಒಂದು ಮಧುರ ನೆನಪನ್ನು ಕಾಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ನೆನಪನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಬಹುದು.