sesappanna bantwal : ಕಸ ಗುಡಿಸುವ ಕೆಲಸ, ಆದರೆ ಆಗಮನ ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ!

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳಕು ಹರಡದ ಸಮಯ. ಬಂಟ್ವಾಳದ ಬಿ.ಸಿ. ರೋಡ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಜನರ ಓಡಾಟ ಆರಂಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂಗಡಿಗಳು ತೆರೆಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ದಿನದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಐಷಾರಾಮಿ ಕಾರು ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಕಾರಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದುಬಾರಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಉಡುಪು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿದು ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹೌದು, ಇದೇ ಬಂಟ್ವಾಳದ ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟ ದಿನಚರಿ.

ಅವರು ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ತಮ್ಮದೇ ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಾರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಯಾವುದೇ ಮುಜುಗರವಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿದು ರಸ್ತೆ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ಕಡೆ ದುಬಾರಿ ಕಾರು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ರಸ್ತೆ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸ.

ಈ ಎರಡು ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣನ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಆಳವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಈ ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಕಾರಿನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಕಥೆ ಕೇವಲ ಹಣದ ಕಥೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಕಥೆ.

ಇದು ತಪ್ಪು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ಕಥೆ.

ಇದು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಹೊಂದಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಥೆ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಇದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ದುಡಿಮೆ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಇದ್ದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಕಥೆ.

ಬೆಳಗ್ಗೆ 5 ಗಂಟೆಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಾಜರ್!

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ದಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ದಿನಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಬೇಗ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು 5 ಗಂಟೆಗೆ ಅವರು ಬಂಟ್ವಾಳದ ಬಿ.ಸಿ. ರೋಡ್ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತಮ್ಮ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ, ಕಾರನ್ನು ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ತಮ್ಮ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ರಸ್ತೆ ಬದಿಯ ಕಸವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವುದು, ಪರಿಸರವನ್ನು ಶುಚಿಯಾಗಿಡುವುದು ಮತ್ತು ತಮಗೆ ವಹಿಸಲಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಅವರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸುಮಾರು 12 ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗತಿ ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಅವರು ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಮೂಲ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.

ದುಬಾರಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿಯಲು ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಇಲ್ಲ.

“ನಾನು ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ?” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ “ನಾನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ?” ಎನ್ನುವುದೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಕ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕೇವಲ ₹50 ದಿನಗೂಲಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಬದುಕು

ಇಂದು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದವರು ಅವರ ಬದುಕು ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಸುಖಮಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು.

ಆದರೆ ವಾಸ್ತವ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರು 1996ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ₹50 ದಿನಗೂಲಿಗೆ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಿನಗೂಲಿಯಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ₹50 ಅವರ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಆದಾಯವಾಗಿತ್ತು.

ಬಡತನ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದ ನಡುವೆ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದದ್ದಲ್ಲ. ಅವರು ಸುಮಾರು ಮೂರನೇ ತರಗತಿವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದಿದ್ದರು ಎಂದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಓದದಿದ್ದರೂ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವದಿಂದ ಕಲಿತರು.

ಬಡತನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯದಿದ್ದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಎಂಬುದೂ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ಅದೇ ಅರಿವು ಅವರ ಬದುಕಿನ ಮುಂದಿನ ಹಂತದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಯಿತು.

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕಷ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಕುಡಿತದ ಚಟ

ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದಾಗ ಎರಡು ದಾರಿಗಳಿರುತ್ತವೆ.

ಒಂದು ದಾರಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು.

ಮತ್ತೊಂದು ದಾರಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು.

ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಕುಡಿತದ ಚಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರು.

ಕುಡಿತದ ಚಟ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.

ದುಡಿದು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣದ ಒಂದು ಭಾಗ ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಖರ್ಚಾಗಬಹುದು. ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬದ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಒತ್ತಡ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಹಂತ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಅವರ ಕಥೆಯ ವಿಶೇಷತೆ ಏನೆಂದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಅದೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.

2005ರ ಬಳಿಕ ಜೀವನ ಬದಲಿಸುವ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ

ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬರುತ್ತದೆ.

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಇಡೀ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಬದಲಿಸಬಹುದು.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ತಿರುವು 2005ರ ನಂತರ ಬಂದಿತು.

ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡರು.

ಕುಡಿತದ ಚಟದಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು.

ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯೂ ಕಾರಣವಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಸ್‌ಐ ಆಗಿದ್ದ ಬೆಳ್ಳಿಯಪ್ಪ ಅವರ ಮಾತು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು.

ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತೋರಿಸಬಹುದು.

ಆದರೆ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದದ್ದು ಸ್ವತಃ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.

ಅವರು ಕುಡಿತದ ಚಟವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು.

ನಂತರ ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಮನವನ್ನು ದುಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಭವಿಷ್ಯದತ್ತ ಹರಿಸಿದರು.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ದುಡಿಮೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಬದಲಾಯಿತು ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕು

ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೆಲಸ ಮಾತ್ರ ಮಾಡುವುದು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನದ ಏಕೈಕ ಆದಾಯದ ಮೂಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕವೂ ಅವರು ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದವರೆಗೆ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು, ನಂತರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಆದಾಯದ ಮಾರ್ಗಗಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರು.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದದ್ದು ಹೈನುಗಾರಿಕೆ.

ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆದಾಯ ಗಳಿಸಲು ಅವರು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಸಿಕವಾಗಿ ಸುಮಾರು ₹39,000ದಷ್ಟು ಆದಾಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಅಂದರೆ ಅವರ ಜೀವನದ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಒಂದೇ ಕೆಲಸದಿಂದ ಬಂದದ್ದಲ್ಲ.

ಅವರ ಆದಾಯದ ಪ್ರಮುಖ ಮೂಲಗಳು:

• ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಸಿಗುವ ಸಂಬಳ
• ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬರುವ ಆದಾಯ
• ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಬರುವ ಹಣ

ಈ ಮೂರು ಆದಾಯದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಒಂದೇ ಆದಾಯದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ ಜೀವನ

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಯಶೋಗಾಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವೆಂದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ಸಮಯ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಉಳಿದ ಸಮಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜನರು ಒಂದೇ ಆದಾಯದ ಮೂಲದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೌಶಲ್ಯ, ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮ ಅಥವಾ ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯಂತಹ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆದಾಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದು.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರು ಅದನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದರು.

ಅವರು ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಯ ಮಾಲೀಕರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಪದವಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಸಮಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿದರು.

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ. ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಆದಾಯದ ಮಾರ್ಗ.

ಈ ನಿರಂತರ ದುಡಿಮೆಯೇ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ನೆರವಾಯಿತು.

ತಂದೆಯ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಹಣವಿರದ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳು

ಇಂದು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟು ನೋವು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಗಳಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಕ್ಷಣ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ಘಟನೆಯೊಂದನ್ನು ಅವರು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತಂದೆ ನಿಧನರಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ನಡೆಸಲು ಸಹ ಅವರ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ನೆರವಿಗೆ ಬರುವವರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಕೊನೆಗೆ ತಂದೆಯ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ತಾವೇ ಹೊತ್ತು ನೇತ್ರಾವತಿ ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಘಟನೆ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಈ ಘಟನೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಡತನ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾದ ನೋವು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಆ ನೋವನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ, ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎದುರಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲು ಇನ್ನಷ್ಟು ಶ್ರಮಿಸಿದರು.

ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕನಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ಕೆಲಸ, ನಂತರ ಕಾಯಂ ಸೇವೆ

1996ರಲ್ಲಿ ದಿನಗೂಲಿ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿದ ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ, ನಂತರ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು.

ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅವರು ಕಾಯಂ ನೌಕರರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಇದು ಅವರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಥಿರ ಆದಾಯದ ನೆಲೆ ನೀಡಿತು.

ಸ್ಥಿರ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕ ನಂತರವೂ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.

ಅನೇಕ ಜನರು ಒಂದು ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕ ನಂತರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆದಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಇರಬಹುದು.

ಆದರೆ ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ, ಉಳಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.

ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಮುಜುಗರವಿಲ್ಲ

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಅವರ ವೃತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಗೌರವ.

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಕೆಲಸವನ್ನು ಅದರ ಸ್ವರೂಪದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಾವ ಕೆಲಸ “ದೊಡ್ಡದು” ಮತ್ತು ಯಾವ ಕೆಲಸ “ಸಣ್ಣದು” ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕೆಲಸವೂ ಸಣ್ಣದಲ್ಲ.

ನಗರಗಳು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರಲು ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದು.

ರಸ್ತೆಗಳು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿರಲು, ಕಸ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಲೇವಾರಿಯಾಗಲು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಕಾಪಾಡಲು ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾವಿರಾರು ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಮತ್ತು ಪೊರಕೆ ಒಂದೇ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೇವಲ ಕುತೂಹಲಕರ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ.

ಅದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದೇಶವೂ ಹೌದು.

ದುಬಾರಿ ಕಾರು ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅವಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಅವರು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ.

ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಕಾರಿನ ಮೇಲಿನ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಕಾರುಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ.

ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಕಾರೊಂದನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದರು.

ನಂತರ ಅವರ ವಾಹನಗಳ ಪಯಣ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು:

• ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಕಾರು
• ನಂತರ ಆಲ್ಟೋ
• ಬಳಿಕ ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ
• ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಫಾರ್ಚೂನರ್

ಕಾರು ಖರೀದಿಸುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕೇವಲ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿದ ಪ್ರಗತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು.

ಬಡತನದಿಂದ ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸ್ವಂತ ವಾಹನ ಖರೀದಿಸುವುದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಯಾಗಬಹುದು.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾರಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ನಂತರ ದೊಡ್ಡ ವಾಹನಗಳತ್ತ ಸಾಗುವುದು ಅವರ ನಿರಂತರ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

ಹಳೆಯ ಕಾರುಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಖರೀದಿ

ಕಾರುಗಳ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಕ್ರಮೇಣ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು.

ಅವರ ಬಳಿ ಇದ್ದ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾ, ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಹೊಸ ಕಾರುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಾ ಬಂದರು.

ಕಳೆದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಆಲ್ಟೋ ಮತ್ತು ಸ್ಕಾರ್ಪಿಯೋ ಕಾರುಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು ಸಾಲ ಮತ್ತು ಲೋನ್ ಪಡೆದು ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಕಾರನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಿದೆ.

ದುಬಾರಿ ಕಾರು ಎಂದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕೋಟ್ಯಧಿಪತಿಯಾದ ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ.

ವಾಹನ ಖರೀದಿಯಲ್ಲಿ:

• ಹಳೆಯ ವಾಹನಗಳ ಮೌಲ್ಯ
• ಉಳಿತಾಯ
• ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಾಲ
• ವಾಹನ ಸಾಲ
• ಆದಾಯದ ಯೋಜನೆ

ಮುಂತಾದ ಹಲವು ಅಂಶಗಳು ಇರಬಹುದು.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಲದ ಸಹಾಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕನಸಿನ ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಖರೀದಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಫಾರ್ಚೂನರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಸಂದೇಶ

ಇಂದು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ಜನರು ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಅವರ ಕಾರು.

ಆದರೆ ಅವರ ಕಥೆಯ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಅವರ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿಯಲು ಇರುವ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿದೆ.

ಅನೇಕ ಜನರು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಕೆಲಸ ಅಥವಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮರೆಮಾಚಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ.

ಅವರು ಫಾರ್ಚೂನರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಕಾರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಂತರ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅದೇ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ಯುವಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಸಂದೇಶ.

ಯಶಸ್ಸು ಬಂದ ನಂತರವೂ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.

“ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ ಇರಬೇಕು”

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನದಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬಹುದಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು.

ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ನಾವು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನಗರಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.

ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಶ್ರಮವಿದೆ.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾಚಿಕೆಪಡುವ ವಿಷಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ಸಮಾಜದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೂ ಒಂದು ಪಾಠ.

ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿದ ತಂದೆ

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನದ ಹೋರಾಟ ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸೌಕರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬದುಕು ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶವೂ ಅವರ ನಿರಂತರ ದುಡಿಮೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಬಡತನದ ದಿನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಳಜಿ ಇರುವುದು ಸಹಜ.

ತಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಅನುಭವಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಪೋಷಕರು ಹೆಚ್ಚು ದುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸಲು ನಿರಂತರ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣನ ಕಥೆಯಿಂದ ಯುವಜನರು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ 7 ಪಾಠಗಳು

1. ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕೆಲಸ ಸಣ್ಣದಲ್ಲ

ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕನಾಗಿರುವುದು ಗೌರವದ ಕೆಲಸ. ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕೆಲಸ.

2. ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬದಲಿಸಬಹುದು

ಕುಡಿತದ ಚಟದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಹೊಸ ಜೀವನ ಆರಂಭಿಸಿದ ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ, ಬದಲಾವಣೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

3. ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆದಾಯದ ಮಾರ್ಗಗಳು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ

ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೆಲಸದ ಜೊತೆಗೆ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಆದಾಯ ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

4. ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳನ್ನು ಸೋಲಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು

ತಂದೆಯ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಹಣವಿಲ್ಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಇಂದು ಉತ್ತಮ ಜೀವನ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

5. ಸಮಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು

ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ನಂತರದ ಸಮಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ದುಡಿಮೆಗೆ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ.

6. ಕನಸು ಕಾಣುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ

ಸಣ್ಣ ಕಾರಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಫಾರ್ಚೂನರ್‌ವರೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಪಯಣ ಅವರ ಕನಸು ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

7. ಯಶಸ್ಸು ಬಂದರೂ ಮೂಲವನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು

ಇಂದಿಗೂ ತಮ್ಮ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಅವರ ದೊಡ್ಡ ವಿಶೇಷತೆ.

“ಗೌರವಯುತ ಬದುಕು ಕಾಣಬೇಕು” ಎಂಬ ಹಂಬಲ

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಒಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ಅದು:

“ಗೌರವಯುತ ಬದುಕು.”

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಗೌರವದಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

ಆದರೆ ಗೌರವಯುತ ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ದುಬಾರಿ ಕಾರು ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ಮನೆ ಹೊಂದಿರುವುದಲ್ಲ.

ಸ್ವಂತ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಜೀವನ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಯಾರಿಗೂ ಮೋಸ ಮಾಡದೆ ಸಂಪಾದಿಸುವುದು.

ತಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು.

ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಬದುಕುವುದು.

ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಗೌರವಯುತ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಅಂತಿಮ ಮಾತು: ಫಾರ್ಚೂನರ್‌ಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಅವರ ಹೋರಾಟ

ಬಂಟ್ವಾಳದ ಬಿ.ಸಿ. ರೋಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಣುವ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಈಗ ಅನೇಕರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಕಾರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಂತರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿದು ರಸ್ತೆ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ.

ಆದರೆ ಅವರ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇವಲ “ಫಾರ್ಚೂನರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕ” ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅವರ ಹಿಂದೆ:

• ₹50 ದಿನಗೂಲಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಜೀವನವಿದೆ
• ಬಡತನದ ನೋವಿದೆ
• ತಂದೆಯ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಹಣವಿಲ್ಲದ ಕಷ್ಟವಿದೆ
• ಕುಡಿತದ ಚಟವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಹೋರಾಟವಿದೆ
• 2005ರ ನಂತರ ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ನಿರ್ಧಾರವಿದೆ
• ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ 5 ಗಂಟೆಗೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಶ್ರಮವಿದೆ
• ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೆಲಸದ ಜೊತೆ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಇದೆ
• ಕುಟುಂಬಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿದ ಸಂಕಲ್ಪವಿದೆ
• ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದೆ

ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕೇವಲ ಅವರ ಕಾರಿನ ಬೆಲೆಯಿಂದ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅವರ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮ, ಶಿಸ್ತು, ಜೀವನ ಬದಲಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಕೆಲಸದ ಮೇಲಿನ ಗೌರವ.

ಇಂದು ಅವರು ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದು.

ಆದರೆ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಎಂದರೆ, ಫಾರ್ಚೂನರ್ ಹೊಂದಿದ ನಂತರವೂ ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಪೊರಕೆಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಡದಿರುವುದು.

ಇದು ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಕಥೆ.

₹50 ದಿನಗೂಲಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಪಯಣ, ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಗೌರವಯುತ ಬದುಕಿನತ್ತ ತಲುಪಿದೆ. ಸೇಸಪ್ಪಣ್ಣ ಅವರ ಕಥೆ ಒಂದು ಸರಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ: ದುಡಿಮೆಗೆ ಗೌರವ ಇದ್ದರೆ, ಜೀವನ ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಹೊಸ ದಿಕ್ಕು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.